اهمیت افق زمانی سرمایهگذاری در رسیدن به اهداف مالی
افق زمانی سرمایهگذاری، یک استراتژی درمدت زمانی است که یک فرد سرمایهگذاری را تا پیش از پس گرفتن پول خود نگه میدارد. این مدت زمان بر اساس مولفههایی همچون اهداف مالی، انتظارات، تورم، میزان تحمل ریسک و سن سرمایهگذار تعیین میشود. افق سرمایهگذاری، یک نکته مهم در انتخاب نوع و ابزار سرمایهگذاری است و تحتتاثیر این نکته قرار دارد که «چقدر زمان برای دستیابی به اهداف خود به منابع مالی و سرمایهگذاری که کردهاید، دارید.» بنابراین، درک و تعریف این استراتژی برای تصمیمگیری درست سرمایهگذاری بسیار مهم است.
تعیین افق زمانی؛ گام اساسی در سرمایهگذاری
انتخاب استراتژی سرمایهگذاری مناسب کار آسانی نیست. شما نمیتوانید به راحتی مطمئن شوید که آیا سرمایهگذاریهایی که انتخاب کردهاید، سرمایهگذاریهای مناسبی هستند و شما را به جایی که میخواهید میرسانند یا خیر؟ افق زمانی سرمایهگذاری، کلید استراتژی سرمایهگذاری بهشمار میرود و در ادامه مسیر، تعیینکننده ابزار سرمایهگذاری است.
تعیین اهداف مالی، نخستین گام در فرآیند سرمایهگذاری است. با درک اهداف مالی خود، میتوانید تصمیم بگیرید که چقدر زمان برای رسیدن به آنها نیاز دارید. پس از تعیین اهداف و افق سرمایهگذاری، میتوان درباره انواع داراییهای سرمایهگذاری و نرخ بازده مورد نیاز برای رسیدن به اهداف خود تصمیم گرفت. انواع مختلف داراییها در بازارهای مالی، رفتار متفاوتی دارند. اینکه از کدام نوع و ابزار سرمایهگذاری استفاده میکنید اگرچه ارتباط نزدیکی با اهداف و میزان ریسکپذیری شما دارد، اما بیش از هر چیز دیگر به افق زمانی سرمایهگذاریتان ارتباط دارد.
افق زمانی یک سرمایهگذار با افزایش سن، تغییرات در وضعیت مالی و درآمد، اهداف جدید و موارد دیگر دایما در حال تغییر است. پس، بازنگری دورهای اهداف خود و همچنین افقهای زمانی همراه با آنها، کلید یک استراتژی مالی صحیح بهشمار میرود.
چگونه افق زمانی سرمایهگذاری خود را تعیین کنید؟
افق زمانی سرمایهگذاری از فردی به فرد دیگر بسیار متفاوت است. ریسکپذیری یکی از مهمترین متغیرهای مهم این تفاوت بهشمار میرود. افق زمانی و میزان ریسکپذیری به یکدیگر بسیار مرتبط هستند. به بیان دیگر، هر چه افق سرمایهگذاری فرد طولانیتر باشد، ریسک بیشتری را میتواند تحمل کند. زیرا اگر سرمایهگذاری مطابق انتظار عمل نکند، زمان بیشتری برای بازیابی و جبران ضرر وجود دارد. افق طولانیتر به سرمایهگذار این امکان را میدهد که با سرمایهگذاریهای خود از فراز و نشیب بازارهای مالی عبور کند. این در حالی است که برای افق زمانی کوتاه، یک استراتژی سرمایهگذاری با ریسک کمتر مناسبتر است.
افق زمانی در بازار سرمایه ارتباط نزدیکی با نوع سرمایهگذاری دارد: سهام یا اوراق. سهام غالبا انتخاب سرمایهگذاران با روحیه ریسکپذیری بالاتر است. اگر شما جز این دسته از سرمایهگذاران هستید بهتر است افق بلندمدتی به سرمایهگذاری خود داشته باشید. با این رویکرد، دارایی خود را در دورههای نزولی قیمت سهام مصون میدارید. سرمایهگذاران محافظهکار عموما افق زمانی کوتاهمدتتری دارند و به سرمایهگذاری در ابزارهای کمریسک یا بدون ریسکی همچون اوراق علاقهمندی بیشتری دارند. افق بلندمدت در سرمایهگذاری در صندوقهای سرمایهگذاری به دلیل قدرت ترکیب سود به سرمایهگذاران امکان میدهد تا سود خوبی به دست آورند.
نکته مهمی که باید هنگام تعیین افق سرمایهگذاری خود به آن توجه کنید، پایبندی به جدول زمانی خود است. لازم است بدون اینکه دچار اریب رفتاری بررسی مکرر شوید در فواصل زمانی مناسبی بازدهی سرمایهگذاری و میزان پیشرفت خود را بررسی کنید.
انواع افق زمانی سرمایهگذاری
نااطمینانی از آینده، تورم بالا و پیشبینیناپذیری اقتصادی در کشورهای درحال توسعه سبب میشود افق زمانی در هاله ابهام و تردید قرار بگیرد. اما همانطور که مطرح شد، روشن بودن افق سرمایهگذاری و پایبندی به آن در کسب موفقیت مالی اهمیت بالایی دارد.
بهطور کلی سه افق زمانی در سرمایهگذاری مطرح است: کوتاهمدت، میانمدت و بلندمدت.
افق کوتاهمدت
سرمایهگذاران با افق زمانی کوتاهمدت (یک تا سه سال) نمیتوانند ریسک قابل توجهی را بپذیرند. به این معنا که آنها نمیتوانند فرصتی برای از دست دادن سرمایه خود داشته باشند. زیرا زمان کافی برای جبران ضرر وجود نخواهد داشت. این نوع از افق زمانی، بیشتر برای افراد ریسکگریزی مناسب است که ایمنی و نقدینگی را در اولویت قرار میدهند. سرمایهگذاری در صندوقهای سرمایهگذاری بهویژه صندوق درآمد ثابت، گواهیهای سپرده و اوراق از جمله نمونههای افق زمانی کوتاهمدت محسوب میشوند. این سرمایهگذاریها برای سرمایهگذارانی که به دوران بازنشستگی نزدیک میشوند یا ممکن است در آینده نزدیک به مقدار زیادی پول نقد نیاز داشته باشند، مناسبتر است.
افق میانمدت
سرمایهگذاران با افق زمانی میانمدت (سه تا پنج سال) قادر به تحمل سطوح متوسطی از ریسک و نوسان هستند. این دسته از سرمایهگذاران غالبا تمایل دارند میان داراییهای با ریسک بالا و پایین تعادل برقرار کنند. آنها میتوانند در یک سبد محافظهکارانه و متنوع سرمایهگذاری کنند. این اقدام، امکان محافظت از داراییشان را بدون از دست دادن ارزش آنها در برابر تورم فراهم میکند. ترکیبی از سهام و اوراق یا صندوقهای مختلط و سهامی برای سرمایهگذاران با افق زمانی میانمدت مناسبتر است. سطح تخصیص به سهام با توجه به تحمل ریسک فردی متفاوت است.
افق بلندمدت
سرمایهگذاران با افق زمانی بلندمدت (بیش از پنج سال)، معمولاً مایلند در ازای بازدهی بیشتر، ریسکهای بالاتری را بپذیرند. غالبا تمرکز این دسته از سرمایهگذاران بر برنامهریزی بازنشستگی، انباشت ثروت و دستیابی به اهداف بلندمدت مالی یا راهاندازی یک کسبوکار است. در افق زمانی بلندمدت، انتظار کسب بازدهی باتوجه به طولانی مدت بودن این سرمایهگذاری، بالاتر و سرعت نقدشوندگی سرمایهگذاری پایینتر است. سهام، املاک و مستغلات برای افق سرمایهگذاری بلندمدت گزینههای مناسبتری هستند.
یک قاعده کلی رایج در افق زمانی سرمایهگذاری این است که هر چه افق زمانی طولانیتر باشد، سرمایهگذاری از داراییهای کمریسک به سمت پرریسک سوق مییابد. بنابراین، افراد میتوانند در انتخاب نوع سرمایهگذاری خود تهاجمیتر عمل کند. بنابراین، پول بیشتری به سهام، صندوقهای سهام و سایر سرمایهگذاریهای پرخطر اختصاص مییابد.
سخن پایانی
در دنیای سرمایهگذاری، درک و تعریف افق زمانی سرمایهگذاری به عنوان یک مولفه مهم در توسعه استراتژی سرمایهگذاری موفق، اهمیت بالایی دارد. اهداف مالی کوتاهمدت، میانمدت یا بلندمدت و میزان تحمل ریسک، انتخابهای سرمایهگذاری و همینطور افق سرمایهگذاری شما را تعیین میکنند. با در نظر گرفتن دقیق افق خود، میتوان تصمیمهای سرمایهگذاری آگاهانهای گرفت و شانس دستیابی به اهداف مالی و مدیریت موثر ریسک را بالاتر برد. هرگز فراموش نکنید سرمایهگذاری یک ماراتن است و نه یک دوی سرعت! بنابراین، داشتن یک افق زمانی روشن میتواند شما را در مسیر درست موفقیت مالی نگاه دارد.
